Manifesto
Artistieke visie
Van westerse vrijheid naar islamitische waarden. Van bloot naar bloemen. Van lawaai naar zachtheid.
Dit is het verhaal van een kunstenaar die de wereld bekritiseert met woorden, en heelt met haar handen.
ToscaB: Westers feminisme stelt teleur
Ze groeide op in een wereld die haar vertelde dat vrijheid eruitziet als het loslaten van grenzen. Op de kunstacademie leefde ze vanuit die overtuiging, met de stille hoop dat de beloftes van het westerse feminisme voor haar zouden uitkomen. Maar wat betekent die vrijheid eigenlijk? Een vrije seksuele moraal die vooral mannen ten goede komt. Een jong uiterlijk dat koste wat het kost bewaard moet worden. Zo aantrekkelijk mogelijk zijn op Instagram. Vrijheid is in het moderne feminisme een loze term geworden, een die vrouwen eerder gevangen houdt dan bevrijdt. Om nog maar te zwijgen over de 50/50 cultuur die is ontstaan. Vroeger droeg een man de financiële lasten van een gezin. Nu draagt een vrouw de helft, maar is ze ondertussen ook nog steeds de vrouw die het huishouden runt en voor de kinderen zorgt. Mannen hebben er simpelweg een taak bij ingeleverd. Vrouwen hebben er een taak bij gekregen. Dat wordt vooruitgang genoemd.
Ze leefde dit van binnenuit. En wat ze ervaarde was geen bevrijding, maar verwarring en pijn. Een wereld die meer geïnteresseerd leek in haar uiterlijk dan in wie ze was. Haar hart had behoefte aan heling.
Islam feminisme ten top
Toen kwam de islam op haar pad. Een traditie die zo respectvol over vrouwen spreekt, die haar ervaringen bevestigde en haar een ander kader gaf. Want mannen en vrouwen zijn niet gelijk, en in een samenleving die doet alsof dat wel zo is, zijn het vaak vrouwen die de rekening betalen. De islam draait dat om. Haar geld is haar geld. Haar lichaam is niet voor iedereen beschikbaar. Haar waarde zit niet in haar uiterlijk maar in haar karakter en haar innerlijk. En het huishouden? Geen verplichting. Binnen de islam kan een man nooit verwachten dat een vrouw kookt, schoonmaakt of zorgt: dat is een gedeelde verantwoordelijkheid, geen vrouwenplicht.
Vanuit die bril bekijkt ze de samenleving waarin ze opgroeide met andere ogen, en dat kleurt zowel haar kritiek als haar kunst.
Want ze heeft vaak scherpe kritiek op maatschappelijke vraagstukken die spelen. Haar mening is gebaseerd op moraal, op de vraag wat het juiste is om te doen. En die moraal is geworteld in de waarden van de islam.
Kunst vanuit vrouwelijkheid
Haar werk staat daar niet haaks op, maar vloeit er juist uit voort. In haar quilts en kleding eert ze het zachte, verzorgende vrouwelijke: de vrouw zoals ze in de islam wordt gezien: krachtig, levengevend, en tegelijk teder en gevoelig. Ze werkt met kleuren als roze, paars en rood, met rozen en bloemen, met een warmte die geen zwakte is maar een keuze.
Haar protest zit in haar woorden.
De veiligheid die ze zou willen dat er was voor vrouwen, creëert ze als een schild om zich heen door middel van haar kunstwerken. Quiltdekens, abaya’s en warme breisels tegen guurheid.
Kernwaarden
Authenticiteit
Ze spreekt vanuit eigen ervaring, niet vanuit wat maatschappelijk verwacht wordt. Morele moed heerst en ToscaB durft kritiek te uiten die tegen de stroom ingaat, vanuit een duidelijk moreel kompas.
Vrouwelijke kracht
Niet het vrouwelijke zoals de westerse wereld het definieert, maar het zachte, verzorgende, levengevende als iets waardevols en sterks. De vrouw niet als slachtoffer, maar als iemand die recht heeft op respect, ruimte en waardigheid.
Gatekeep van schoonheid als protest
In plaats van schoonheid in de etalage te gooien en er geld aan te verdienen. Verdienen we juist geld met het beschermen van schoonheid. Beschermende kleding en producten waardoor vrouwen zich veilig en gerespecteerd voelen, als liefdevolle daad tegenover henzelf.
